3 Şubat…
Kaç kaç nereye kadar? Kaderden kaçış yok! Yakalandın en sonunda… Kafa yapar mısın köşende ve sosyal medyada virüsle, sonunda sana da bulaşır işte böyle… Her fani koviti tadacak, anlaşıldı! Vurulduğun üç Alman aşısına güvenme Selo! Omicron varyantının şakası yokmuş aman iyi geçinelim, şu karantina bitene kadar!
4 Şubat…
Grip semptomları dışında şimdilik bir sıkıntı yok çok şükür… Az önce İlçe Sağlık Müdürlüğü’nden arayıp sağlık durumumu sordular. Elektrik ve doğalgaz faturası gelene kadar iyiydim şimdi hafif şuur kaybı var, üşüyorum üstümü örtsene anne dedim. Bol bol vitamin ve sıvı alın, geçer diyerek kapattılar telefonu usulca...
5 Şubat…
Bu arada eşimin testi de pozitif çıktı. Putin’le Macron gibi gibi oturuyoruz evdeki masada! Evliliğimizin 31. Yıldönümünü pozitif bir kutlamayla geçirmenin buruk mutluluğu içindeyiz. Yıldönümü hediyesi olarak internetten C, D vitaminleri ve meyve ısmarladım. Tek taş yüzük almış kadar sevindi garibim!
6 Şubat…
Günlerdir virüsü nerede kapmış olabileceğimi düşünüyorum. Maske, mesafe, temizlik kuralına özellikle kalabalık ortamlarda çok dikkat etmeme rağmen nasıl bulaştı hayret! En son kimi öptüm, onu da hatırlamıyorum, bir hatırlasam! Balıkçıya gitmiştim çok karlar yağdığında, o zaman mı bulaştı acaba? Medyaları çok dolaşıyorum belki de ondan bulaştı!
7 Şubat…
Bugün karantinanın beşinci günü… Eyvah! İştahım ve tat alma duyum gitti… Az önce bir buçuk İskender kebabı zor bitirdim, resmen boğazıma dizildi lokmalarım, hiç tat alamadım. Tatla birlikte koku kaybı da yaşıyorum… Kolonya neyse de para kokusu alamamak ne kötü şeymiş arkadaş!
8 Şubat…
Omicron eceline susadı belli… Önce bana bulaştı… Ardından Cumhurbaşkanımız ve eşine… Derken Savunma Bakanımıza… Bize bulaştığına sosyal medyadaki geçmiş olsun mesajlarından bin pişman olmuştur… Bu Omicron’un şimdide BA. 1 ve 2 diye alt varyantları çıkmış diyorlar… Ne yaparsan yap bittin oğlum sen virüs, bu son çırpınışların…
9 Şubat…
Karantinamın son günü… Sayılı gün çabuk geçiyormuş… Allah’a çok şükür ayakta geçirdik. Yazılarımı bile aksatmadan yazabildim. İyi ki aşılarımızı olmuşuz. Olmamış olsaydım muhtemelen günlük yerine vasiyetimi yazıyordum bugün, hastanenin yoğun bakım servisinde! Virüsü çabuk atlatmamda yalnız aşının değil siz sevgili dostlarımın, okurlarımın dilek ve dualarının etkisi büyüktü. Telefondan ve sosyal medyadan gönderdiğiniz geçmiş olsun mesajlarınız şifa oldu, moral oldu bana… Teşekkür ediyorum hepinize…
10 Şubat…
Yaşasın karantinam bitti! Koku da alabiliyorum, tat da… Unutmayın en büyük zenginlik, sağlıktır bu hayatta… Testiniz negatif çıksın geleceğe dair umutlarınız pozitif…
