Bir deli taş atıyor kuyuya bin akıllı çıkarmaya çalışıyoruz…
Son taşı ayçiçek yağı için attılar!
“Rusya-Ukrayna savaşı yüzünden yağsız kalacağız” söylentisinden korkan vatandaşlarımız, zincir marketlere hücum etti…
Bu sayede marketçiler, stokçular da zam üstüne zam yaparak, ceplerini yağladılar!
Marketlerdeki yağ alırken yaşanan izdihamı, kuyrukları, Ukraynalılar görse, “Savaşan biziz arkadaş, siz niye kıtlık korkusu yaşıyorsunuz?” diye sorar şaşkınlıkla…
Nereden bilsin bizdeki kuyruk kültürünü eloğlu!
Girmeye bayılıyoruz. Bir giren çıkmak istemiyor.
Yalnız ayçiçek yağının değil yağın her türlüsünün kuyruğu mevcut bizde…
Özellikle siyasetteki geleneksel yağ kuyrukları dillere destandır!
Siyasette, bürokraside, ticarette hedefleri olanların, iktidar ve muhalefet partisi yöneticilerine sevgi ve saygılarını, bağlılıklarını göstermek için oluşturdukları uzun kuyruklara tanık olmuyor muyuz medyada her seçim dönemi?
Aslında çok tehlikelidir bu tür haberler…
Neden mi?
Anlatayım başımıza gelen bir yağ kuyruğu hikayesi de nedenini anlarsınız…
Muhabirlik yaptığımız 90’lı yılların başı…
Bir seçim dönemiydi, siyasi parti liderlerinin biri geliyor diğeri gidiyor şehrimize…
Uçakla gelenler, Yunuseli Havaalanı’nda karşılanıyordu…
Gelme sırası dönemin başbakanındaydı…
Gazetemiz adına haberi takip eden genç meslektaşımız, havaalanından ödüllük çok güzel bir fotoğraf çekiyor…
Başbakanı karşılamaya gelenlerin apronda oluşturduğu uzun kuyruğun fotoğrafını, gazete yönetimi de çok beğeniyor ve “Yağ kuyruğu!” başlığıyla haberi birinci sayfanın göbeğine koyuyorlar…
Tabii o yıllarda fotoğraf teknolojisi bugünkü gibi gelişmemiş, dijitale geçmemişti…
Renkli dia ve siyah-beyaz slayt parça filmler kullanıyor, çektiğimiz karelerde ne olduğunu daha iyi görmek için lup denilen büyüteçle bakıyorduk.
O gün gazetenin baskısını erkenden yapıp, bayilere bir an önce dağıtma heyecanıyla, fotoğraflara fazla ayrıntılı bakılmamış.
Keşke bakılsaydı!
Çünkü, “Yağ kuyruğu!” başlıklı haberin fotoğrafında, başbakanı karşılayanlar arasında gazetemizin patronu da varmış meğer!
Hem de ilk sıralarda!
O gün gazetemiz yok sattı!
Haber patronun kulağına gitmeden bayilerden hepsini anında toplamıştık.
Duysaydı ne olurdu?
Muhtemelen, tüm gazete çalışanları olarak, günün anısına bir işsiz gazeteciler kuyruğu fotoğrafı çektirirdik o haberi yapan meslektaşımıza!
Patronunu başbakana yağ çekenler arasında gösterecek kadar gözü kara bu muhabir arkadaşın ve kendi gazetesinde yağcı olarak fotoğrafı basılan patronun kim olduğunu merak ediyorsunuz haliyle…
Biliyorum ama yazamam!
O muhabir arkadaş, şu an köşe yazarı olarak mesleğini aynı cesaretle sürdürüyor. Onun yazması daha iyi olur!